Mijn winkelwagen

Is leeg, voelt zich eenzaam :(

Veilig betalen met iDeal

Catalogus

Download hier onze volledige catalogus ( pdf 5.75 MB)

Silvester Strips catalogus

Alle Bob Dylan - Revisited strips

  • Bob Dylan Revisited - COMPLETE VERHALEN
   Registreer | Wachtwoord?
cover stripalbum cover-Bob-Dylan-revisited.jpg

Reeks Bob Dylan - Revisited

Auteur(s) Alfred (tekeningen), Benjamin Flao (tekeningen), Bézian (tekeningen), Christopher (tekeningen), Dave McKean (tekeningen), Erik Bindervoet (tekst), Gradimir Smudja (tekeningen), Henri Meunier (inkleuring), Jean-Philipe Bramanti (tekeningen), Lorenzo Mattotti (tekeningen), Maël Le Maé (tekst), Nicolas Nemeri (tekeningen), Raphaëlle Le Rio (tekst), Robbert-Jan Henkes (tekst), Thierry Murat (tekeningen), Zep (tekeningen)

Genre Muziek

Pagina's 104

ISBN 9789058853882 (hardcover)

Prijs € 19,95 (hardcover)

Prijs: € 19,95 (Hardcover)

Bob Dylan - RevisitedBob Dylan Revisited - COMPLETE VERHALEN

Hoe vaak en in hoeveel gedaantes is Bob Dylan al aan het publiek verschenen? Hij was folkmuzikant, protestzanger, een door God geïnspireerde popartiest. Hij speelde akoestisch en maakte tot ontsteltenis van zijn fans ineens elektrisch versterkte muziek. De bundel Dylan Revisited voegt nog een nieuwe kant toe van Bob Dylan: dertien stripkunstenaars interpreteerden dertien van zijn nummers.

Onder hen uit Italië Lorenzo Mattotti (A Hard Rain's A-Gonna Fall), uit de Verenigde Staten Dave McKean (Desolation Row), uit Frankrijk François Avril (Girl Of The North Country) en uit Servië Gradimir Smudja (Hurricane). Alle dertien stuk voor stuk prachtige korte (strip)verhalen. De bundel bevat de originele teksten en de vertaling in het Nederlands.

Pagina's

Reageer via FaceBook

Bob Dylan Revisited - COMPLETE VERHALEN recensies

Zoals geschreven door bezoekers van deze website en gevonden op andere plekken op het web:

Externe recensie, bron: CUTTING EDGE (link)
Dylan in stripland

'Bob Dylan Revisited': dertien liedjes in stripvorm. Dertien striptekenaars die genoeg lef hadden om de muziek van ons aller Mr. Dylan te interpreteren.

Het is een hele opdracht. Een liedje blijft nu eenmaal een liedje. U weet wel: met noten, klanken, woorden, mondharmonica’s en - wie weet - zelfs met een elektrische gitaar. Met veel, maar niet met beelden. Die komen als je luistert. Misschien zie je de plaats terug waar je het lied voor de eerste keer hoorde. Of herken je je tweede lief.

Allemaal zeer persoonlijk dus. Oké, het blijft een lied van Bob, maar eigenlijk toch vooral van jezelf.

Laten we de missie van deze dertien stripmakers dus niet onderschatten. Ze worden niet alleen geconfronteerd met de herinneringen en fantasie van de lezer/luisteraars. Ze moeten deze ook nog eens overtreffen - met minder nemen we immers geen genoegen.

Spijtig genoeg kunnen slechts twee strips deze verwachtingen volledig inlossen. Is het toeval dat deze gecreëerd werden door de grootste namen van de dertien?

Door de Italiaanse grootmeester Lorenzo Mattotti bijvoorbeeld. Hij bewerkte het liedje 'A hard rain’s gonna fall'. In zijn strip slaagt hij er wonderwel in om de donkere sfeer van Dylans tekst te vatten in extreem kleurrijke tekeningen. Hierbij hanteert hij de dromerige stijl waar hij een patent op lijkt te hebben.

Of de Amerikaan Dave McKean. Eveneens iemand die in zijn strips graag de grenzen van het poëtische en het mysterieuze verkent. In zijn versie van 'Desolation row' zie je bijna niets van de originele tekst. Deze vormt eens niet de leidraad van het verhaal. De prentjes volgen elkaar op met een onzekere samenhang. Je krijgt de ruimte om zelf je verhaal te maken. McKeans strip komt misschien wel het dichtste bij het originele lied van Dylan. Niet omdat het er op lijkt maar omdat het je dezelfde opwinding geeft. Een kleine wereld waar je graag drie minuten in verloren loopt en waar je later nog eens wil terugkeren.

Dat enkele auteurs daar niet in slagen, komt omdat deze kozen voor een tamelijk directe vertaling van Dylans tekst. Gradimir Smudja heeft het verhaal van 'Hurricane' heel mooi maar bijna letterlijk in beelden omgezet. Net zoals François Avril en Christopher. Ze maken interessante stripjes - slecht mag je ze echt niet noemen - maar blijven nogal aan de oppervlakte.

Niet dat er naast de twee uitschieters niets anders te beleven valt. Verre van. Zo zijn grafisch alle strips dik in orde. Blijkbaar was dit project voor de tekenaars een mooie kans om hun talenten te etaleren. Soms blijft het daarbij maar soms krijg je meer dan een stijloefening. Jean-Claude Göttings heeft bijvoorbeeld slechts twee pagina’s nodig om 'Lay, lady, lay' in een bijzonder romantisch en charmant stripje om te toveren. Benjamins Flao’s 'Blind Willie McTell' is misschien wat chaotisch, maar zeker zo aangrijpend. En Zep - je kent hem misschien van de stripreeks 'Titeuf' - zorgt voor een perfect geslaagde afsluiter.

Het is misschien dom om de strips met de oorspronkelijke liedjes te vergelijken. Sinds onze kindertijd weten we immers al dat appels niet hetzelfde zijn als citroenen. Maar is het niet bij Dylan dat het allemaal begon? Hoe kan je dan niet aan de man denken als je deze strip leest?

Dit album zal dan ook onherroepelijk in Dylans al dichtbevolkte schaduw blijven staan. Maar voor al wie daar al eens graag rondsnuffelt, is deze strip zeker aan te raden. Wees echter gewaarschuwd: plezant it is, maar Bob Dylan it ain’t.

* * * (3 van 5 sterren)

Tom Stessens
© Cutting Edge - 11 augustus 2009

Externe recensie, bron: STRIPSPECIAALZAAK.be (link)
Kwaliteitsproduct

Als op de achterkant van een album van Silvester het logo van de uitgeverij groen is gekleurd in plaats van rood, dan weet je dat je een meer naar de beeldroman neigende strip in handen hebt. Drie Schimmen is het gekendste en meest gewaardeerde voorbeeld tot nu toe. Bob Dylan Revisited is ook uitgegeven met groen logo. Een zicht op het lijstje auteurs — veelal meer illustrator dan striptekenaar — bevestigt het kwaliteitsproduct. Een fan van Bob Dylan en zijn songs heeft dit album natuurlijk blindelings gekocht, al was het maar door de knappe cover van Gradimir Smudja (Het Kunstbordeel) naar de clip van Subterranean Homesick Blues.

En de fans blijven aan hun trekken komen. Dertien van Dylans songs zijn door de auteurs verstript, of beter omschreven: geïnterpreteerd. Zeker niet woord voor woord want het moet een leesbaar stripverhaal blijven. De integrale songtekst in zowel het Engels als in het Nederlands, gaat wel elk kortverhaal vooraf. Bezitters van een gitaar of mondharmonica weten wat hen te doen staat. Wij houden het op verdoken geneurie of gefluit.

Maar hebben Dylan-haters hier ook wat aan? Misschien wel. Mattotti en Dave McKean geven aan waarom we het jammer vinden dat er niet meer van hun werk verschijnt of wordt vertaald. Bij andere namen (Götting, Bramanti) wens je dat ze zich ook eens aan het grotere werk wagen en ons verrassen met een lijvige beeldroman. Samen met McKean is Smudja de vedette. Hij tekende dus de cover en verstripte het meesterlijke Hurricane, over het ware verhaal van bokser Rubin Carter die ten onrechte voor moord werd veroordeeld en zo zijn kans op een wereldtitel verloren zag gaan. Vreemde eend in de bijt is Zep, die je als tekenaar van Titeuf niet meteen in een dergelijk album verwacht. Niets is minder waar, Zep is een verknochte muziekliefhebber. Net zoals de oorrspronkelijke uitgever Guy Delcourt die in het bijzonder een boontje heeft voor Dylan. Nu jij nog?

> DAVID STEENHUYSE
mei 2009

Externe recensie, bron: MikesWebs (link)
Bob Dylan Revisited bevat dertien verstripte interpretaties van bekende songs van de Amerikaanse singer-songwriter. Striptekenaars als Lorenzo Mattotti, Dave McKean, Zep en Francois Avril tekenden hun eigen versie van een zelfgekozen klassieker. Het resultaat is een interessant album met hoogwaardig grafisch werk, mooi uitgegeven door Silvester strips. Alleen jammer van die vertalingen.

Het is interessant om te zien hoe de liedjes van Dylan de creatieve geest van de stripmakers prikkelden tot deze uiteenlopende bloemlezing. Sommige stripmakers in Bob Dylan Revisited: 13 songteksten in beeld gebracht blijven dicht bij de brontekst, anderen gebruiken het oorspronkelijke nummer slechts als springplank voor een visuele krachttoer. Toch passen mijns inziens de bijdragen die dicht bij de brontekst blijven en een verhaal vertellen het beste bij het oeuvre van Dylan. De Amerikaanse troubadour, wiens carrière begon met het zingen van folkmuziek in de vroege jaren zestig, staat immers vooral bekend als verhalenverteller. Een mooi voorbeeld hiervan is de protestsong 'Hurricane', waarin Dylan verhaalt hoe de zwarte boxer Rubin Carter veroordeeld werd voor een driedubbele moord die hij schijnbaar niet beging. Gradimir Smudja schilderde het stripverhaal in sepiagetinte platen en blijft dicht bij Dylans verhaal. De strip is daarmee een van de meest rechttoe rechtaan interpretaties in het album en werkt daardoor heel goed als visualisatie van Dylans nummer.

Dave McKean gooit het over een andere boeg. Hij gebruikt figuren en elementen uit scènes die voorkomen in de song 'Desolation Road', maar heeft er vooral zijn eigen ding van gemaakt en creëerde een non-narratief relaas met als rode draad de frase "I believe you belong to me". Wie McKeans strip leest en tegelijkertijd Dylans nummer draait merkt dat de duistere en soms spookachtige beelden van McKean een heel andere sfeer oproepen dan het akoestische nummer waarin vooral gitaar en mondharmonica zijn te horen.

Dylans stem
In Bob Dylan Revisited wordt iedere bijdrage ingeleid met een voorblad met daarop een geïllustreerd portret van Dylan, de songtekst en Nederlandse vertaling. Handig wellicht voor mensen die de Engelse taal niet goed beheersen, hoewel ik over het algemeen geen fan ben van het vertalen van songteksten en in het geval van Dylans poëzie acht ik een vertaling zelfs onwenselijk. Een deel van de magie van Dylans teksten zit in het feit dat de betekenis vaak niet eenduidig is. Die ambiguïteit biedt ruimte voor verschillende interpretaties. Bij een vertaling zit je aan de uitleg van de vertaler vast. In dit geval is dat de visie van Robbert-Jan Henkes en Erik Bindervoet. Hun vertalingen, die eerder in twee dikke boeken bij Nijgh en Van Ditmar verschenen, zijn voor dit album gebruikt.

Dylan Revisited was oorspronkelijk een Franse uitgave, met Franstalige songteksten in de stripkaders die nu in het Nederlands staan geschreven. De strips zijn op zichzelf al een interpretatie van de songs, en mede door de vertaalde verliezen de adaptaties in het album al snel de connectie met de nummers van Dylan. Zijn stem, het ritme en de sound van de songs gaan als het ware verloren en dat is erg jammer. Om de link met Dylan enigszins te ervaren zit er voor de fan niets anders op dan om tijdens het lezen de songs te luisteren.

Ik ben me er terdege van bewust dat ik het album door de ogen van een Dylan-purist bezie. Hoewel de strips ook los van de brontekst zijn te beoordelen, is het de vraag of dit wenselijk is aangezien het stripalbum zijn bestaansrecht ontleent aan het feit dat stripmakers hun visie geven op de wereldberoemde composities. Daarbij zullen niet-Dylan fans weinig boodschap aan deze uitgave hebben.

Overigens is Bob Dylan Revisited een tweede uitgave in een serie van vier over popmuzikanten die Silvester op de markt brengt. Eerder verscheen een biografie over Johnny Cash die binnenkort op dit blog onder de loep wordt genomen.


PRAAT MET ONS OP

FaceBook Twitter youtube

NIEUWSBRIEF




* verplicht veld

logoSilvester Strips is een Nederlandse stripboekenuitgever. Op deze website vind je onze uitgaven en kun je ze bestellen. Daarnaast vind je onze contactgegevens.


Privacy | Algemene verkoopvoorwaarden

De verkoop en verzending van bestellingen wordt verzorgd door Van der Loo & Co B.V.