Mijn winkelwagen

Is leeg, voelt zich eenzaam :(

Veilig betalen met iDeal

Catalogus

Download hier onze volledige catalogus ( pdf 12.73 MB)

Silvester Strips catalogus

   Registreer | Wachtwoord?
cover stripalbum cover-Donjon-Ochtendgloren-84.jpg

Reeks Donjon

Auteur(s) Christophe Blain (tekeningen), Joann Sfar (tekst), Lewis Trondheim (tekst)

Genre Fantasy

Pagina's 48

ISBN 9789463061940 (hardcover)

Prijs € 16,95 (hardcover)

Prijs: € 16,95 (Hardcover)

DonjonOchtendgloren -84 - Na de regen

In de reeks Ochtendgloren ontdekt de lezer alles over het ontstaan van de Donjon.

Hyacint van Banjeren, overdag de nobele graaf en ’s nachts de rechtshandhaver, is ook een ontrouwe echtgenoot. En een erbarmelijke minnaar, die in staat is zijn geliefde in de steek te laten wanneer ze hem het hardst nodig heeft. Wanneer zijn vrouw Elise sterft, is Hyacint nog maar een schaduw van zichzelf. Maar Alexandra wil hem opnieuw veroveren. Zo zeer zelfs, dat ze haar toevlucht neemt tot het moordenaarsgilde…

Pagina's

Reageer via FaceBook

Ochtendgloren -84 - Na de regen recensies

Zoals geschreven door bezoekers van deze website en gevonden op andere plekken op het web:

Externe recensie, bron: MOORS MAGAZINE (link)
De wereld van de Donjon, de slottoren in een fantasywereld bevolkt door vreemde dieren die wel erg veel menselijk trekken hebben, is bedacht door Joann Sfar en Lewis Trondheim, die alle scenario’s schrijven, terwijl ze steeds andere tekenaars uitnodigen om de verhalen te verbeelden. Dat pakt verbazingwekkend goed uit, want de krankzinnige, duistere wereld rond de Donjon wordt elke keer weer zeer overtuigend neergezet, waardoor je als lezer echt meegezogen wordt in het verhaal.

Na de regen is een verhaal uit de tijd rond de schepping van de Donjon uit de reeks Ochtendgloren. Hyacinth is net graaf en begraaft zijn vrouw op de eerste pagina. Die is vermoord door zijn maitresse die is aangesloten bij het moordenaarsgilde.

Het verhaal draait om de doodsdrift van Hyacinth, om de liefde, en om een paar onfrisse zaakjes rond het graven van een metrolijn, waar een professor een stokje voor wil steken omdat die graafwerkzaamheden een gevaar voor de stad betekenen. Het loopt allemaal niet echt goed af, en deze merkwaardige fantasystrip, met de dieren die de suggestie wekken dat het hier om een jeugdstrip gaat, is dan ook echt een strip voor volwassenen. Ik vermoed dat ik dat met de fragmenten die ik hier laat zien ook wel afdoende aantoon.

Het verhaal zit goed in elkaar, het is fantastisch getekend en na elk deel wil je weer meer weten over die merkwaardige, donkere wereld van de Donjon. Elk verhaal kun je op zich lezen, dus je kunt gewoon willekeurig een Donjonverhaal oppakken en beginnen, maar ze hangen ook allemaal met elkaar samen. En elke verhaal is sterk, zo ook dit boek. Ik ga hier niets over de verhaallijn vertellen, alleen dat het een bijzondere, intelligente, verrassende strip voor volwassenen is waar je niet snel genoeg van krijgt.

Externe recensie, bron: SIGGE STRIPT (link)
Christophe Blain mocht de eerste drie delen van Ochtendgloren maken. Het ging over de jongen Hyacint die zich ontpopte tot een soort middeleeuwse superheld. Het was erg leuk om te lezen en het is wat mij betreft misschien wel het beste wat Donjon tot nu toe te bieden heeft

In Na de regen keren we terug naar Hyacint, maar blijkbaar hadden Trondheim en Sfar geen zin om zijn volledige levensloop uit de doeken te doen. Het is album -84 en daarmee slaan ze 13 delen over en komen we uit in de nadagen van de stad, waarin Hyacint zowel overdag als ’s nachts regeert, respectievelijk als graaf van Banjeren en als Hemd van de nacht. Er wordt een metro aangelegd en dat moet stoppen, anders verzakken de fundamenten van de stad.

Na de regen is opnieuw een geslaagd album van Donjon, al geef ik toe dat het af en toe wat stuurloos lijkt. Trondheims verhalen voelen soms aan alsof ze tegelijkertijd geschreven en getekend worden, waardoor het nog wel eens en-toen-en-toen verhalen kunnen worden. Daar heeft ook dit album last van. Toch voelt het alsof er wel degelijk over na gedacht is, dus ik heb er goede hoop op dat in het volgende deel—het reeds aangekondigde Geruisloos—duidelijk wordt wat de bedoeling is. In de tussentijd mogen we genieten van de tekeningen van Christophe Blain, niemand die de stad zo mooi tekent als hij.

Externe recensie, bron: PETER MOERENHOUT (link)
De Donjonreeks van Joann Sfar en Lewis Trondheim kreeg na het eerste Franstalige album al snel een hele hoop zijreeksen. ‘Donjon Ochtendgloren’, is de prequelreeks en begint dan ook met nummer -99 en zou bijgevolg, hypothetisch gezien, kunnen doorlopen tot de nummers -1 en 0 en nadien naadloos kunnen overlopen in de hoofdreeks. Er zijn al mensen met OCD voor minder in het zothuis beland.

Los van die wirwar aan titels zijn de makers gelukkig slim genoeg om elk album op zo’n manier te schrijven dat het min of meer op zichzelf te lezen is. In dit deeltje, Nr. -84 – na de regen, wordt de lezer weliswaar een hele hoop voorgaande gebeurtenissen op het bord gegooid. Trondheim en Sfar zijn echter getrainde scenaristen die net genoeg uitleg geven om nieuwe lezers mee te krijgen en hen tegelijkertijd te doen verlangen naar de aankoop van de voorgaande albums.

De plot is in deze reeksen traditioneel minder belangrijk dan de karakterontwikkeling en de humor. In dit album worden de funderingen van een grote stad langzaam maar zeker ondergraven omdat een hoop rijke industriëlen per se een metrostelsel wil dat hen nog rijker zou gaan maken. Spijtig genoeg zal al dat graafwerk er naar alle waarschijnlijkheid voor zorgen dat de stad door de aarde verzwolgen zal worden. De investeerders vinden het vooruitzicht om meer geld te verdienen belangrijker dan het welvaren van de gemeenschap en willen dat gokje dus wel wagen.

Hyacint, beter bekend onder zijn geheime identiteit als de nachtelijke wreker: “Het hemd van de nacht” is nog aan het bekomen van de dood van zijn vrouw, maar wordt door tal van anderen aangespoord om, met behulp van het moordenaarsgilde, een stokje te steken voor plannen van de booswichten.

Allemaal niet bijster origineel, maar de charme van deze reeks is dat Trondheim en Sfar niets liever doen dan dingen in de plot te introduceren om daar vervolgens de poten vanonder te zagen en dat met doorgaans hilarische gevolgen. Als lezer weet je nooit wat te verwachten, niets is heilig. Dat zorgt ervoor dat elk verhaal al spannend is op zich. In een ‘normale’ strip verwacht men immers dat Hyacint in zijn opdracht zal slagen. In dit verhaal faalt hij niet alleen, hij doet dat nog eens op zo’n onverwacht pijnlijke manier dat men niet anders kan dan de hoed afnemen voor Sfar en Trondheim.

De tekeningen van zijn eveneens niet wat men van een doorsnee fantasy reeks zou verwachten. Tekenaar Christophe Blain goochelt met kriebelige lijnen die eerder in een graphic novel over iemands strijd tegen kanker of over abortus op het Chinese platteland zouden thuishoren. Zulks geëxperimenteer kan ik enkel toejuichen. Wat wel spijtig is, is dat hij zich er hier en daar nogal makkelijk van afmaakt door geen achtergrond te tekenen of die snel, snel bijeen te kriebelen. De lijn tussen kunst en luiheid is vrij dun.

Los van die kleine schoonheidsfoutjes is ‘Na de regen’ een waardevolle en uiterst hilarische toevoeging aan het Donjon Universum.

Externe recensie, bron: STRIPINFO (link)
Het door Sfar en Trondheim bedachte universum Donjon omvat meerdere reeksen. Naast Donjon Zenit (over het hoogtepunt van de Donjon) wordt er ook aandacht besteed aan de opkomst (Donjon Ochtendgloren) en het verval (Donjon Avondschemer) van de slottoren. Daarnaast zijn er ook nog verhalen opgenomen in de reeksen Donjon Parade en Donjon Monsters.

De nummering van de reeks Ochtendgloren is bijzonder. De verhalen spelen zich immers in een tijd af voor die van de oorspronkelijke Zenit reeks, die met nr 1 startte. Wat er voor komt, op de tijdslijn dus voor het nulpunt, krijgt dan logischer wijze een negatieve nummering. Voor me ligt dan ook het album met de bizarre nummer -84.

In Antipolis wordt de echtgenote van Hyacint begraven. Hij is ontroostbaar en dat lijkt hypocriet, vermits hij er een maitresse op na hield. Laat nu net die dame, Alexandra, de moordenares van Elise zijn, in de hoop Hyacint weer aan haar te kunnen binden.

Hyacint wil zijn hart uitstorten bij Prof. Cormor, maar die heeft andere zorgen: de graafwerken voor de metro ondermijnen letterlijk de toekomst van Antipolis.

Wat volgt is een gitzwart verhaal over kuiperijen en lage menselijke handelingen. We staan dan ook mijlenver af van de humor die in de meeste andere albums uit de diverse Donjonreeksen zo spreekwoordelijk was.

Het tekenwerk is in dit album van de hand van Christophe Blain, die we vooral van Isaac de piraat kennen. Zijn stijl is bijzonder geschikt om de gitzwarte atmosfeer te benadrukken.

Nu Silvester de fakkel heeft overgenomen om de diverse Donjon reeksen verder van een vertaling te voorzien zit er weer vaart in de publicaties. We hebben er nog een tiental te goed.

Het Donjon universum zal vooral liefhebbers van absurde humor aanspreken, maar af en toe zit er ook een gitzwart album tussen, zoals dit. Verrassend dus, maar daarom niet minder goed!

Fumetti


PRAAT MET ONS OP

FaceBook Twitter youtube

NIEUWSBRIEF




* verplicht veld

logoSilvester Strips is een Nederlandse stripboekenuitgever. Op deze website vind je onze uitgaven en kun je ze bestellen. Daarnaast vind je onze contactgegevens.


Privacy | Algemene verkoopvoorwaarden

De verkoop en verzending van bestellingen wordt verzorgd door SWP Producties.