Het evangelie volgens Matteüs

Externe recensie, bron: GODDEAU.com (link)
Een verstripping van een alom bekend verhaal, waarvan iedereen het einde kent. Het evangelie volgens Matteüs in hardcoverstrip op de markt gooien, lijkt geen fantastisch commerciële zet. Of net wel, gezien de nog altijd duizelingwekkende oplage van het origineel?

Bij Bijbelverstripping denk ik vaak nostalgisch terug aan mijn kinderjaren. Toen las ik vol bewondering de verzamelde avonturen van Judi (sinds 1980: Rudi), die tal van lotgevallen meemaakte in de wereld van het Oude Testament. Dat hij daarbij in zijn jeugd een paar duizend jaar overbrugde, leek toen geen probleem. Pas later kwam ik te weten dat het scenario van Willy Vandersteen was, die ook de rechten behield.

Wat Vandersteen wel slim had aangepakt, was dat het hoofdpersonage zijn eigen verhaal beleefde en daarbij een toeschouwer was van het authentieke Bijbelverhaal. Vandersteen was dan ook een geboren verhalenverteller. En daar schort het hier wat aan. Wat scenaristen Camus en Dufranne brengen, is de letterlijke weergave van de Bijbelteksten. Naast het feit dat dit ongelooflijk oubollig overkomt, gaan ze er ook van uit dat de lezer het volledige verhaal al tot in detail kent. Want waar de tekst weggelaten wordt, geeft de tekening niet veel meer informatie, en volledige parabels worden weergegeven door een enkele illustratie.

Werken met de oorspronkelijke teksten is mogelijk. Getuige daarvan de Genesisverwerking van Crumb. In dit evangelie is de poging echter mislukt. Toegegeven, Dalabir Talajic bakt er als tekenaar iets meer van dan zijn voorganger Damir Zitko die het tweedelige Genesis in dezelfde reeks voor zijn rekening mocht nemen. De kadrering zit goed en de inkleuring (door Ive Svorcina) verlicht het geheel. Maar meer dan illustraties zijn het niet; de beweging en het verhalende zijn volledig afwezig.

Dat er gekozen werd voor het evangelie van Matteüs, zal wel te maken hebben met het feit dat zowel de geboorte als het lijden van Jezus er deel van uitmaken. Het verhaal heeft ook meer de vorm van een historische roman, wat een stripverwerking enkel ten goede zou kunnen komen. Jammer dat er niet meer uitgehaald werd. Buiten wat schrapwerk, niet verder geraken dan deze strip is toch niet wat je van twee (!) scenaristen zou mogen verwachten.

Als poging om nieuwe, jonge zieltjes te winnen, zal er wel uit een ander vaatje getapt moeten worden. Deze uitgaven zijn goedgekeurd door het Nederlands Bijbelgenootschap. Maar als je hun website bekijkt, is daar ook al enkele decennia geen ledenaangroei geweest. Het kan een idee zijn voor een Vlaamse stripuitgeverij: zet eens wat jonge honden aan het werk met Bijbelteksten. Een veel originelere uitgave gegarandeerd, die waarschijnlijk ook interessant zal zijn voor de milde atheïsten onder ons.

Eric d’Hooghe
18 Juli 2011